Pałac Ministra Skarbu i zadrzewiony skwer przed nim, widok od strony ulicy Rymarskiej
Plac Bankowy z fontanną, pałacami Corazziego po lewej i ulicą Rymarską po prawej
Pałace z kolumnadami przy placu w trakcie odbudowy po zniszczeniach z 1944 roku
Ówczesny plac Dzierżyńskiego z odbudowanymi pałacami i pomnikiem Dzierżyńskiego
Tramwaj Konstal 105Na mija odbudowane kolumnady pałaców przy placu Bankowym
Błękitny Wieżowiec i pomnik Słowackiego na placu Bankowym
Odbudowany Pałac Ministra Skarbu, przed nim pomnik Słowackiego
Plac Bankowy zyskał klasycystyczny kształt w latach 20. XIX wieku, gdy Antonio Corazzi wzniósł wokół niego Pałac Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu, Pałac Ministra Skarbu oraz gmach Banku Polskiego. Pałace spłonęły w 1944 roku i zostały odbudowane na początku lat 50., a sam plac poszerzono, przekształcając go w ważny węzeł komunikacyjny, i nazwano imieniem Feliksa Dzierżyńskiego, którego pomnik stał tu w latach 1951–1989. Dziś w zespole pałacowym mieści się warszawski ratusz, po wschodniej stronie placu, w pobliżu miejsca, gdzie stała zniszczona Wielka Synagoga, wznosi się Błękitny Wieżowiec (ukończony w 1991 roku), a od 2001 roku na placu stoi pomnik Juliusza Słowackiego.