Fasada południowa za stawem, odbita w wodzie
Pałac za stawem jesienią
Wypalona fasada południowa po podpaleniu pałacu przez Niemców
Wypalony pałac za stawem po wojnie
Historyk sztuki Marek Kwiatkowski, kustosz pałacu od 1960 roku, przed odbudowanym pałacem
Fasada południowa widziana z tarasu przed pałacem, z fontanną na pierwszym planie
Fasada południowa za stawem dziś
Pałac na Wyspie w Łazienkach Królewskich powstał jako łaźnia wzniesiona w latach 80. XVII wieku dla księcia Stanisława Herakliusza Lubomirskiego według projektu Tylmana z Gameren. W latach 1764–1795 Domenico Merlini przebudował ją dla króla Stanisława Augusta Poniatowskiego na klasycystyczną letnią rezydencję stojącą w stawie. Po upadku Powstania Warszawskiego Niemcy podpalili wnętrza pałacu i nawiercili w ścianach otwory na ładunki wybuchowe, ale nie wysadzili go. Pałac odbudowano pod kierunkiem Jana Dąbrowskiego: sale na parterze udostępniono w 1960 roku, a piętro w 1965.